Mosty Wroclawia [antikvár]

i L All. AJáÉíá. WPROWADZENIE o niepowtarzalnym i indywidualnym charakterze starych miast decyduj^ — wsród wielu czynników — równiez mosty. Pisarze, malarze, fotograficy i fílmowcy utrwalali ich piçkno, ulozono na ich temat wiele piosenek. Naturalnie przodowaly w tych róznych zapisach mosty Wenecji, Amsterdamu i Leningradu, ale nie pozostawaly daleko w tyle mosty Paryza (32), Londynu (27), Moskwy (14), Pragi (12), Wiednia (12), Budapesztu (7) i naszej Warszawy (7) Zapomnianc natomiast o Wroclawiu, miescie pod tym wzglçdem wyj^tkowo bogatym. Do dzis we Wroclawiu krzyzuje siç kilkanascie glównych szlaków drogowych i prawie tyle samo kolejowych, dziçki czemu stolica Dolnego Sl^ska jest szczególnie zasobna w mosty. Jesli dodamy do nich mosty i wiadukty na doplywach, odnogach i kanalach Odry, to w sumie doliczymy siç ich ponad setkç. Zadne miasto w Polsce nie ma tak wielu wodnych przepraw drogowo-kolejowych, smialo wiçc mozna przyznac racjç osobom, które Wroclaw pod tym wzglçdem przyrównuj^ do Wenecji lub Leningradu. Uwagç nasz^ skupimy tu wyl^cznie na wiçkszych mostach drogowych na Odrze, niektórych jej doplywach i kanalach w obrçbie miasta, z pominiçciem mostów, wiaduktów i kladek mniej interesujqcych, bo nie wyrózniaj^cych siç architektoni-cznie. S^ to niekiedy wybitne dziela inzynierskie o skomplikowanych konstrukcjach. Nalezy dodac równiez, ze pokazna grupa tych mostów powstala na przelomie XIX i XX w., czçsto w zwiqzku z wytyczaniem nowych linii kolejowych.