Onvoorstelbaar knap [antikvár]

Hoofdstuk 1 Het was de mooiste bruidstaart die Tille ooit had ge-maakt. Maar de bruiloft ging niet door. Háár droom-bruiloft. Voor de bruilojFt had ze al meer jaren dan haar lief was plannen gemaakt. Ze keek naar de drie lagen gebak met decoraties erop, waaraan ze uren had zit-ten boetseren. Zo had ze het marsepeinen bruidje op de taart zelfs heel realistisch haar kastanjebruine haar, blanke teint en bruine ogen gegeven, plus een jurkje en sluier die ze van een restje stof van haar eigen bruidsjurk had gemaakt. Met het figuur van de bruid had ze zieh echter eni-ge artistieke vrijheid veroorloofd, want de bruid zag erűit alsof ze haar leven doorbracht in de sportschool in plaats van in een keuken, omgeven door heerlijke taar-ten die natuurlijk geproefd moesten worden voor de perfecte smaakbalans. De bruidegom leek uiteraard precies op Simon -blond met blauwe ogen - al zag de smoking die Tillie op het lijfje had geschilderd, er inmiddels verfomfaaid uit. Ze pakte een kopspeldje en stak dat in het kruis van de bruidegom. 'Pak aan, vuile bedrieger.' Wie had ooit gedacht dat een marsepeinen figuurtje zo'n goede voo-doopop zou kunnen zijn? Misschien moest ze meer taar-ten gaan maken voor gedumpte bruiden met een beeltenis van hun ex. Daar kon best eens vraag naar zijn 'Hm.' Joanne, Tillies assistente, kwam de keuken in. 'Je favoriete mannelijke klant is er. Maar ik geloof dat I ¦ I