Rycerskosc Wiesniacza/Pajace [antikvár]

DWAJ TWORCY JEDNYCH DZIEt"OLGfERD PISARENKOKtos opowiadaí mi o plycie z lat trzydziestych. Zgrzytliwy glos wsród szelakowych szumów i trzas-sków: ,Jo sono maestro Pietro Mascagni, composi-tore di Cavalleria rusticana"! Zaskoczenie. A wíqc wówczas zyl jeszcze i dziafai? Zmienil síq wokóí swiat i zmienifa muzyka, a on, w tych latach dyrek-tor La Scali, nast^pca Toscaniniego, trwal jako kompozytor Rycerskosci wiesniaczej, autor jednego dziefa". Byly oczywiscie po drodze" inne opery Mascagniego, które zyskaíy spore powodzenie: L'Amico Fritz (1891), a zwtaszcza Iris (1898), która w samq pore podtrzymafa stabnqcq popularnosc maestra, byíy tez calkowite niewypafy jak Rantzau (1892), Silvano (1895) lub wspólnie z d'Anuzziem napisana Parisina (1913). Nigdy jednak Mascagnie-mu nie udafo síq przescignqc samego siebie, pow-tórzyc sukcesu Rycerskosci wiesniaczej, którq skom-ponowal majqc 25 lat, jako nieznany kapelmistrz prowincjonalnej orkiestry.Jego rywa! Leoncavallo równiez nie powtórzyl nigdy tryumfalnego sukcesu Pajaców. Gdy pisai ope-r<=, miat za sobq znacznie wiQcej doswiadczen zy-ciowych, niz míodszy o dziewiec lat i troch§ niedo-uczony direttore d'orchestra z Cerignoli. Na Uniwer-sytecie Bolonskim sluchaí vvykfadów sfawnego poety Carducciego. Uzyskaf stopierí doktora literatury. Pisát libretta. Dziesi^c lat- sp^dzif poza granicami Italii, prowadzac zycie cyganskie i awanturnicze, cz^sto na skraju n^dzy: akompaniowaí szansonist-kom w paryskich kabaretach, byl korespondentem wtoskiej gazety, zatrudnil síq jako tlumacz w podej-rzanej wloskiej trupie teatralnej. Trafii nawet do Egiptu, gdzie minister wojny Arabi Pasza ofiarowaí mu stanowisko szefa egipskich orkiestr wojskowych. Po kl^sce wojsk Arabi Paszy pod Te!-el-Kebir Leoncavallo konno, w przebraniu Beduina, salwowat si§ 24-godzinnq ucieczkq do Ismaili.Pietro Mascagni (1863-1945).Nosif síq z ambitnyrrii projektami operowymi. Oczarowany Rienzim Wagnera pragnqí skompono-wac wielkq trylogi^ z historii Italii. Gdy jednak okolo 1890 jego potozenie materialne stáb síq beznadziej-ne, postanowit pójsc w siady Mascagniego, wysyía-jqc napisanq w ciqgu paru tygodni partytur§ Pajaców na konkurs firmy wydawniczej Sonzogno (dwa lata wczesniej na tym samym konkursie Mascagni otrzymal pierwszq nagrod§ za Rycerskosc wiesnia-czq). Pajace odpadty w konkursie ze wzgl^dów for-