Zapytaj Taty [antikvár]

Podrózni przejezdzaj^cy tçdy poci^giem pospiesz-nym nawet nie zauwazaj^ tej psiarni. Przejmuj^ce wycie bezdomnych stworzen ginie wsród loskotu kói na zwrotnicy, za któr^ pociig opuszcza na do-bre tç coraz bardziej zapadaj^c^ siç okolicç. Pod zie-mi^ osuwaj^ siç sciany likwidowanej kopalni, stropy spadaj^ w ciemnosciach na podtogi. Teren osiada, wiçc wci^z trzeba podwyzszac nasypy, zeby tory bie-gty na tyle prosto, by mogiy po nich jezdzic poci^gi pospieszne. I dlatego podrózni mog^ nawet nie za-uwazyc schroniska na dole. To miejsce dia nich nie istnieje. Istnieje tylko dla kogos, kto jest do niego przykuty jak nçdzarz do lichego tózka, na którym juz mu nie zalezy, ale którego mimo to siç nie pozbywa. Juz z niego nie wstanie, juz nie wezmie swojego loza i nie zacznie chodzic. Odwrotnie - to loze wezmie jego. Zabierze go ze swiata zywych do swiata rzeczy, do swiata rzeczy ostatecznych, do miejsca wystarcza-j^co sterylnego i odseparowanego, by nie przerazalo tych, którzy maj^ jeszcze silç klasc siç na swoich lo-zach i z nich wstawac, a moze nawet je nosic. Tulac